خانه / قرآن / پیامبر چگونه از رسالت خود آگاه شد؟

پیامبر چگونه از رسالت خود آگاه شد؟

به گزارش اخبار مذهبی مصلی به نقل از افکارنیوز،

در تفسیر منسوب به امام حسن عسکرى علیه السّلام به نقل از پدرش آمده است: «هنگامى که رسول خدا، تجارت به سوى شام را کنار گذاشت و تمام اموالى را که از راه تجارت به دست آورده بود صدقه داد، هر روز صبح به بالاى کوه حراء مى‏ رفت و از بالاى قلّه به آثار رحمت الهى و انواع عجیب رحمت و حکمت‏هاى بدیع خدا مى‏ نگریست. او به اطراف آسمان و زمین و دشت‏ها و دریاها نگاه مى‏ کرد و از آثار شگرف الهى عبرت مى‏ گرفت و با این مشاهده، آیات الهى را متذکر مى‏ شد و خدا را چنان که باید عبادت مى‏ کرد.»[1]

طبرسى در إعلام الورى به نقل از على بن ابراهیم (که از بزرگان حدیث امامیه است) مى ‏نویسد: «هنگامى که رسول الله صلّى اللّه علیه و اله به سى و هفت سالگى رسید، در خوابش چنان مى‏ دید که گویى هاتفى مى‏ آید و مى‏ گوید: یا رسول اللّه! و در این حال او مشغول چراندن گوسفندان ابو طالب بود. او دید که شخصى مى‏ گوید: یا رسول اللّه صلّى اللّه علیه و اله پس فرمود: تو کیستى؟ گفت: من جبرئیل هستم که خدا مرا به سوى تو فرستاده است تا تو را به عنوان رسول خدا برگزینم.
رسول الله صلّى اللّه علیه و اله این مسئله را مخفى نگاه مى‏ داشت، پس جبرئیل آبى از آسمان فرو آورد و گفت: اى محمد! بلند شو و وضو بگیر. بدین سان وضو گرفتن و شستن صورت و دست‏ها و مسح سر و پاها را به وى آموخت.»[2] ابن شهر آشوب این مطالب را در «مناقب» ذکر کرده و قبل از آن در فصل مبعث به بیان درجات بعثت پرداخته و گفته است: «بعثت رسول اکرم صلّى اللّه علیه و اله داراى درجاتى بوده است: اولین درجه آن رؤیاى صادقه و دومین درجه آن چیزى است که شعبى و داود بن عامر[3] آن را نقل‏ کرده‏ اند. آنها گفته ‏اند: خداوند به مدت سه سال جبرئیل را محافظ پیغمبرش قرار داده بود که در این مدت نبّى اکرم صلّى اللّه علیه و اله صدایش را مى‏ شنید، امّا خودش را نمى‏ دید و پى در پى چیزهایى را به وى مى ‏آموخت؛ ولى قرآن را نازل نمى‏ کرد. در این مدّت پیامبر اکرم صلّى اللّه علیه و اله مبعوث نشده بود، امّا به پیغمبرى بشارت داده شده بود.»
ابن سعد در طبقات الکبرى به نقل از واقدى آورده است: به مدّت سه سال اسرافیل همدم و مراقب رسول الله صلّى اللّه علیه و اله شده بود به طورى که رسول الله صدایش را مى ‏شنید، اما او را نمى دید و سپس جبرئیل مسؤول این کار شد.[4] در منابع تاریخی درباره چگونگی و ترتیب نزول ملائک پس از بعثت آمده است: پیامبر در چهل سالگى به مقام نبوّت رسید و سه سال بعد از آن (تا چهل و سه سالگى) اسرافیل همدم و مراقب وى بود و چیزهایى را به او آموخت و در این زمان قرآن بر او نازل نمى‏ شد و پس از آن که این سه سال گذشت، جبرئیل مسؤول انزال وحى شد و قرآن به مدت ده سال در مکه و ده سال در مدینه بر زبانش جارى شد.[5]

پی نوشت: ————————
[1] . تفسیر منسوب به امام حسن عسکرى علیه السّلام چنان که در بحار الانوار، ج 18، ص 205 آمده است.
[2] . طبرسی، إعلام الورى، ج 1، ص 102؛ ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج 1، ص 43. و در آخر خبر طبرى آمده است: هنگامى که چهل ساله شد جبرئیل به او دستور داد که نماز بخواند و حدود آن را به وى آموخت، اما وقت آن را معین نکرد و براى همین رسول الله در هر وقتى دو رکعت نماز مى‏ خواند.
[3] . ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج 1، ص 41.
[4] . طبقات ابن سعد، ج 1، ص 191 و تاریخ طبرى، ج 2، ص 386.
[5] . تاریخ طبرى، ج 2، ص 387.

 

درباره ی

همچنین ببینید

ایجاد دبیرخانه دائمی آموزش قرآنی در آموزش و پرورش

سیدمحمد بطحایی، وزیر آموزش و پرورش در گفت و گوی اختصاصی با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *